Kidsby Molliora
Emocje

Moje dziecko bardzo się martwi. Kiedy to już lęk?

Krótka odpowiedź

To normalne, że dzieci się martwią i boją, a zmartwienie często mija samo. Jeśli strach jest tak silny, że widać go każdego dnia i wpływa na codzienne życie, może to być lęk, a pomocy mogą potrzebować zarówno dziecko, jak i rodzice. Zwróćcie się do służby zdrowia, jeśli zmartwienia lub lęk wpływają na codzienne życie dziecka i trudno sobie z nimi poradzić (1177).

Jakie są częste objawy lęku u dzieci?

  • Łatwo płacze lub ma częste wybuchy złości.
  • Wydaje się niespokojne, drażliwe lub ma trudności z koncentracją.
  • Ma trudności z zasypianiem.
  • Wycofuje się lub trudno do niego dotrzeć.
  • Nagle reaguje inaczej, na przykład boi się nocować u kolegi albo zostać sam w domu.
  • Czuje to w ciele: ból brzucha, nudności, kołatanie serca, ucisk w klatce piersiowej lub gulę w gardle.

Jak mogę pomóc dziecku?

  • Od początku traktujcie zmartwienie poważnie i dowiedzcie się więcej o lęku. Wtedy łatwiej wspierać dziecko.
  • Zachęcajcie dziecko do odwagi i do robienia krok po kroku tego, czego się boi. Unikanie tego, co wywołuje lęk, zwykle go wzmacnia.
  • Wyznaczajcie rozsądne cele. Ćwiczenie mimo lęku może wzmocnić pewność siebie.
  • Złość jest ludzka, ale krzyczenie na przestraszone dziecko nie pomaga.
  • Pomagają zdrowe nawyki: jedzenie, ruch, sen i odpoczynek. Aktywność fizyczna okazała się szczególnie pomocna przy lęku i obniżonym nastroju.
  • Lęk u dzieci bardzo rzadko jest skutkiem złego wychowania. Szukajcie wsparcia także dla siebie, jeśli go potrzebujecie.

Jak leczy się lęk?

Leczenie dostosowuje się do wieku dziecka i zwykle działa najlepiej, gdy uczestniczą w nim rodzice. Zaczyna się od wiedzy o lęku, a zalecaną metodą jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT), często ze stopniową ekspozycją. Jeśli CBT nie wystarcza, można dodać leki. Aby rozpoznać zaburzenie lękowe, objawy zwykle muszą trwać co najmniej sześć miesięcy.

Spróbujcie w tym tygodniu

  1. Znajdźcie codziennie dziesięć spokojnych minut na rozmowę, na przykład w drodze do szkoły lub przed snem.
  2. Nazwijcie razem uczucie: „Brzmi to tak, jakbyś martwił się o…”
  3. Zaplanujcie w tym tygodniu jeden mały odważny krok i chwalcie wysiłek, a nie wynik.

Kiedy szukać pomocy

Szukajcie pomocy, jeśli zmartwienia lub lęk wpływają na codzienne życie, szkołę, sen lub przyjaźnie albo obawiacie się, że wpływają na rozwój dziecka. W Szwecji zadzwońcie pod 1177, aby dowiedzieć się, gdzie się zwrócić; pomoc oferują przychodnie dziecięce (poniżej 6 lat), poradnie młodzieżowe i psychiatria dziecięca i młodzieżowa (BUP). Dzieci i młodzież poniżej 18 lat w Szwecji mogą w każdej chwili zadzwonić lub napisać do Bris pod numer 116 111. Poza Szwecją skontaktujcie się z lekarzem rodzinnym lub lokalną służbą zdrowia. W razie zagrożenia życia natychmiast dzwońcie pod 112 lub lokalny numer alarmowy.

Źródła

Źródła są podlinkowane w ich oryginalnym języku.

  1. 1177 (Swedish national healthcare guide): Anxiety and phobias in children
  2. Bris (Children's Rights in Society): Talk to Bris