Çocuğum zorbalığa uğruyorsa ne yapmalıyım?

Zorbalığın belirtileri nelerdir?

Birçok çocuk anlatmakta zorlanır. Utanabilir, sizi endişelendirmek istemeyebilir ya da yetişkinler müdahale ederse durumun kötüleşeceğinden korkabilir. Belirtiler şunlar olabilir:

• Sinirlilik ya da çökkünlük.
• Daha kötü uyku ya da iştah azalması.
• Okula gitmek istememe ya da sabahları baş ağrısı ve karın ağrısı.
• Arkadaşlarıyla görüşmek ya da gününü anlatmak istememe.
• Açıklanamayan morluklar ya da sık sık kaybolan eşyalar.

Çocuğumla bu konuyu nasıl konuşurum?

• Çocuğunuzun kendi sözleriyle anlatmasına izin verin ve yargılamadan dinleyin.
• Size anlattığı için çocuğunuzu takdir edin ve bunun onun suçu olmadığını açıkça söyleyin.
• Ne olduğunu, ne zaman, nerede ve kimlerin dahil olduğunu not edin.
• Sır tutacağınıza söz vermeyin, ama sonraki adımlara birlikte karar verin ve çocuğunuzun arkasından hiçbir şey yapmayın.
• Nasıl tepki verilebileceğini konuşun: dur demek, uzaklaşmak, bir yetişkinden yardım istemek ve karşılık olarak vurmamak.

Okulla nasıl iş birliği yaparım?

Zorbalığın yaşandığı okul, spor kulübü ya da etkinlikle iletişime geçin. Personelin müdahale etme sorumluluğu vardır ve okul zorbalığı durdurmak için önlem almalıdır (1177). Kimin neyi ne zaman yapacağını sorun ve takip edin. İsveç'te okul müdahale etmezse Çocuk ve Öğrenci Ombudsmanı'na (BEO) başvurabilirsiniz. Şiddet, tehdit ve taciz suç olabilir ve polise bildirilebilir.

Peki ya internetteki zorbalık?

• Çocuğunuzun kişiyi engellemesine ve bildirmesine yardım edin ve kanıt olarak ekran görüntüleri alın.
• Gizlilik ayarlarını gözden geçirin; böylece çocuğunuzun hesaplarını yalnızca onun seçtiği kişiler görebilsin.
• Telefonu ceza olarak almayın. Aksi halde çocuklar bir dahaki sefere daha az anlatır (İsveç Halk Sağlığı Kurumu).